XML (Extensible Markup Language), metin tabanlı, kullanıcı tanımlı etiketlerle yapılan bir işaretleme dilidir. Genellikle belgelerin yapısını tanımlamak ve veri alışverişini kolaylaştırmak amacıyla kullanılır. XML, veri depolama, veri alışverişi ve konfigürasyon dosyaları gibi birçok alanda kullanılabilir.


Temel özellikleri şunlardır:

  1. Etiketler ve Özellikler: XML belgeleri, başlangıç ve bitiş etiketleri arasında veriyi belirtir. Örneğin:

    <kitap> <baslik>XML ve Temel Kavramlar</baslik> <yazar>John Doe</yazar> <fiyat>29.99</fiyat> </kitap>

    1. İşaretleme: Verilerin anlamını tanımlayan etiketler kullanılarak işaretleme yapılır. Bu sayede belgelerin yapısı anlaşılır.

    2. Genişletilebilirlik: Kullanıcılar, kendi etiketlerini ve belge yapısını tanımlayabilirler. Bu özellik, farklı uygulamalara uygun XML belgeleri oluşturmayı sağlar.

    3. Ağ Bağlantısı: XML, bilgileri yapısal bir şekilde organize etmek ve farklı sistemler arasında veri alışverişini kolaylaştırmak için yaygın olarak kullanılır.

    4. İnsan ve Makine Okunabilirliği: XML belgeleri, metin tabanlıdır ve insanlar tarafından kolayca okunabilir. Aynı zamanda, bilgisayarlar tarafından işlenebilir ve analiz edilebilir.

    5. DTD (Document Type Definition) ve XML Schema: XML belgelerinin yapısını tanımlamak için kullanılan DTD veya XML Schema gibi yapılar, belge doğrulama ve yapısal tutarlılık sağlar.

    Örnek bir XML belgesi:

    311 29/02/2024